“videh videh videh i čuh i zaplakah”

“Obreh se u nekoj mračnoj šumi”
                                               Dante

 

To je bila šuma koja je pojela nebo

šuma iz koje kad izađoh videh

da nisam izašao da su me zveri pojele

i znah da će biti gorko da pričam

o tome šta sam video i nisam

video kad uđoh u njen mrak i ne izađoh

iz te šume što je zelenim čeljustima

pojela svoje staze i izgubila se u sebi

postoji jedna topla obala breg zelenila

                                                i jedna Beatriča

ali su tri čeljusti tri makaze tri noža

da voleo bih povratak

išao sam ispred sebe po isplakanom

putu i pesak je ujedao za stopala

ko staklo i videh pse koji su grizli

                                                                zemlju

videh grešnike kako ih vitla zli vetar

nebo što laje i kišu prokletstva

                                                        tešku i večitu

videh slepe vode stiksa i blato mržnje

videh grad u plamenu i žene čije su 

                                                             ruke zmije

videh zid plača bez zvezda

i čuh reči bola u vrtlogu 

onih koji su postali drvo ili kamen 

i ne mogu se smrti nadati

onih jadnih koji se nikada nisu rodili

videh videh videh i čuh i zaplakah

svirala od zemlje od šume 

od krvi

dozivala drugu obalu

na kobnom žalu stajo narod i plako

o jao jao vama duše uklete

s balsamovanim rukama i usnama od krvi

videh videh čuh i padoh mrtav

o Aheronte Aheronte

sve strane sveta stiču se na tvojim

                                                                obalama

Branko MIljković

13962687_10153877823386849_6322226137441397578_n

    Kada sam te pronašla, vreme nije imalo ime. Ništa nije imalo ime. Svaka tačka na zemljinoj površini bila je začetak. ¹Slepo okrenuta jedna ka drugoj, druga ka beskonačnoj. 
     ²Noć ispod zemlje procvetala je pre svakog od nas. Pa smo umislili da smo polen. Sijajući se grešno začeti, zacereni, u polusnu nadzemnog života, naši su gresi pali preko ptice koja skriva svoj ³zaspali um  u mraku neprobuđene zore, između glasa koji budi i glasa koji uspavljuje.
    ¹Nečiji slepi predeli su jedine zvučne istine o ²vremenu koje možda ću naći u pogrešnom rasporedu reči.
   Zapitah se da li me se seća san? Da li me se seća kamen temeljac svakog stiha prožetog korenjem neba? 

   

13962687_10153877823386849_6322226137441397578_n.jpg

Svaka je pesma prazna i zvezdana,

Ni bol ni ljubav ne može da je zameni.

Ona je sve što mi osta od nepovratnog

                                                               dana,

Praznina što peva i mir moj rumeni.

Pesmo prazna i zvezdana, tamo,

tvoj cvet mi srce slaže, kroz krv šeta,

ako ga uberem ostavlja me samog,

ako ga napustim za leđima mi cveta.

First canto 

 

I found myself within a forest dark

Dante

It was a forest that ate the sky

the forest from which I came out to realize

that I did not come out that beasts have eaten me

and I knew that it will be bitter to tell

what I saw and didn’t

see when I entered it’s darkness and came out not

from that forest which ate its paths with green jaws

and got lost in itself

there is one warm shore hill of green and one

Beatrice

but there are three jaws three scissors and three knives

yes I would like to return

I went ahead of myself on the cried out road and sand was biting my feet

like glass and I saw dogs eating dirt

saw sinners being swung by the evil wind

sky that barks and rain of damnation heavy

and eternal

I saw blind waters of Stix and mud of hatred

I saw city in flames and women whose arms are snakes

I saw the wailing wall with no stars

and I heard words of pain in maelstrom

of those who became tree or a stone

and I can not hope for death

of those wretched that never’ve been born

I saw I saw I saw and heard and wept

flute of earth of forest

of blood

alluring the other shore

on the dire shore there stood people and wept

ay ay your damned souls

with balsamed arms and lips of blood

I saw I saw I saw and heard and fell dead

Oh Acheron Acheron

all sides of the world meet on your shores.


Reference:
¹²³¹²Branko Miljković, Dok budeš pevao, izbor urađen prema: Sabrana dela, Gradina, Niš, 1972.
First canto, Branko Miljković, prevela na engleski Aleksandra Milanović
Fotografija:

https://bigtreetop.files.wordpress.com/2008/07/cave_painting.jpg

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s